ییلد فارمینگ چیست و نحوه کارکرد آن چگونه است؟

0
196

ییلد فارمینگ یا سپرده‌گذاری ارز برای استخراج به واگذاری سهام یا ذخیره رمزارزها برای کسب پاداش گفته می‌شود. اگرچه انتظار دستیابی به سود در نتیجه سرمایه‌گذاری چندان دور از انتظار نیست، ایده ییلد فارمینگ از سوی بخش مالی بدون مرکزیت به عنوان مفهوم جدید منتشر شده است. ایده اصلی این است که افراد قادر باشند توکن‌هایی را در مقابل مشارکت خود در اپلیکیشن‌های دیفای دریافت کنند. می‌توان ییلد فارمیینگ را استخراج نقدینگی نیز نامید.

محبوبیت ییلد فارمینگ به دلیل قانون عرضه و تقاضا، کاملاً رنگ و بویی قابل مقایسه با انفجار عرضه اولیه سکه (ICO) در سال ۲۰۱۷ دارد. کاربران با وجود پروژه‌های جدیدی که با عرضه توکن‌های جدید روی کار می‌آیند یا راه‌کارهای تازه‌ای را برای کسب جایزه ارائه می‌دهند، به‌شدت از این شیوه جدید استقبال کرده‌اند و امیدوار هستند که بخشی از سود حاصل از پیشنهادها را به جیب بزنند.

ییلد فارمینگ چگونه عمل می‌کند؟

عملکرد دقیق ییلد فارمینگ در ارتباط مستقیم با شرایط و ویژگی‌های اپلیکیشن‌هایی است که در این فضا به کار گرفته می‌شود. این کار با پیشنهاد سهم کوچکی از کارمزد تراکنش‌ها در ازای مشارکت در تامین نقدینگی برای یک اپلیکیشن آغاز شد؛ اپلیکیشن‌هایی مانند UniSwap و Balancer. با این وجود رایج‌ترین شیوه در ییلد فارمینگ استفاده از اپلیکیشن‌های دیفای و کسب توکن در ازای مشارکت است.

این روش از تابستان سال ۲۰۲۰ و از زمانی که  Compound اعلام کرد انتشار توکن‌های COMP را آغاز می‌کند، متداول شد. Compound اعلام کرد که این توکن‌ها را در اختیار وام‌دهندگان و وام‌گیرندگانی قرار می‌دهد که از اپلیکیشن‌های Compound استفاده می‌کنند. این ایده در یک لحظه اعلام شد و این شرکت را به صدر فهرست رتبه‌بندی دیفای رساند.

از آن زمان تاکنون پروژه‌های متعددی با ایجاد اپلیکیشن‌های دیفای که در ارتباط با دولت است یا توکن‌های بومی به شمار می‌روند، پاداش‌هایی در قالب توکن را برای کاربران در نظر گرفته‌اند. این توکن‌ها که به تقلید از توکن‌های قبلی ایجاد شده‌اند، موفقیت COMP را مجدداً تکرار کرده‌اند. به عنوان مثال توکن بالانسر (Balancer) بلافاصله پس از راه‌اندازی ۲۳۰ درصد سود به دست آورد. موفقیت هر یک از این پروژه‌های جدید انگیزه کافی را برای نوآوری‌های جدید نیز ایجاد کرد؛ چرا‌که دیگر پروژه‌ها به‌شدت برای جلب کاربران در رقابت هستند.

موفق‌ترین ییلد فارمر‌ها با استفاده از استراتژی‌های پیچیده در سرمایه‌گذاری خود میزان سود خود را به‌شدت افزایش داده‌اند. این استراتژی‌ها معمولاً در رابطه با توکن‌هایی است که در یک زنجیره از پروتکل‌ها و با هدف افزایش سود روی کار آمده‌اند. ییلد فارمر‌ها غالباً استیبل کوین‌هایی مانند Dai، تتر (USDT) یا USDC را برای استفاده از راهی ساده برای پیگیری میزان سود و ضرر به کار می‌گیرند. با این وجود ممکن است با استفاده از رمزارز‌هایی مانند اتریوم (ETH) نیز در ییلد فارمینگ شرکت کرد.

مزایا و معایب ییلد فارمینگ را بشناسید

مزایای ییلد فارمینگ به‌سرعت خود را نشان می‌دهد. مزیت اصلی این سیستم سود‌آوری آن است. ییلد فارمینگ‌هایی که هنوز در ابتدای مسیر راه‌اندازی یک پروژه هستند نیز این شانس را دارند از توکن‌هایی که در غالب پاداش دریافت می‌کنند، سود ببرند. این احتمال وجود دارد که توکن‌های اعطا‌شده به‌سرعت ارزش بالایی پیدا کنند. اگر آنها این توکن‌ها را در زمان مناسب به فروش برسانند، سود قابل توجهی را به دست می‌آورند. در ادامه این امکان وجود دارد که سود به‌دست‌آمده را در دیگر پروژه‌های دیفای برای کسب سود بیشتر سرمایه‌گذاری کنند.

ییلد فارمر معمولا باید مقدار قابل توجهی از سرمایه اولیه را برای دستیابی به سود بیشتر کنار بگذارد. تنها در این حالت است که قادر خواهند بود به سود قابل توجهی دست پیدا کنند. ممکن است آنها صدها یا هزاران دلار را به این کار اختصاص دهند و آن را نادیده بگیرند. به دلیل طبیعت سرشار از نوسان رمزارزها و توکن‌های دیفای ییلد فارمر‌ها اگر بازار به طور ناگهانی سقوط کند، در معرض ریسک بالای نقدینگی قرار می‌گیرند. درست مانند همان اتفاقی که درباره HotdogsSwap شاهد آن بودیم. علاوه‌براین استراتژی‌های موفق ییلد فارمینگ بسیار پیچیده هستند. بنابراین ریسک افرادی که کاملاً نحوه کار این پروتکل را درک نمی‌کنند بالاتر است.

ییلد فارمر‌ها ریسک پروژه‌های تیمی و کدهای قرار‌دادهای هوشمند را به جان خریدند. پتانسیل دستیابی به سود در فضای دیفای توسعه‌دهندگان و کارآفرینان بسیاری که به تنهایی کسب و کار خود را آغاز کرده‌اند و همه‌چیز را از یک طرح اولیه شروع کرده‌اند یا از کارهای انجام‌شده توسط دیگران تقلید کرده‌اند، به این پروتکل روی آوردند. حتی اگر پروژه‌های تیمی در کمال صداقت بنا شده باشد، نیز کدهای آن به‌خوبی بررسی نشده‌اند و ممکن است در معرض خطر باگ‌هایی باشند که آنها را در مقابل حملات احتمالی آسیب‌پذیر می‌کند.

چالش‌های اساسی و فرصت‌هایی که در ییلد فارمینگ مهیا می‌شود

اکثر اپلیکیشن‌های دیفای در حال حاضر بر پایه بلاک چین اتریوم بنا شده‌اند. همین امر سبب شده است که چالش‌ها متعددی برای ییلد فارمر‌ها ایجاد شود.

 پیش از به‌روز‌رسانی اتریوم ۲.۰ شبکه با مشکل عدم ثبات روبه‌رو است. همچنین با افزایش محبوبیت ییلد فارمینگ تراکنش‌های بیشتری نیز در شبکه اتریوم انجام شده، زمان تایید تراکنش‌ها را افزایش داد و کارمزد انجام تراکنش‌ها را نیز تغییر داد.

این وضعیت منجر به حدس و گمان‌هایی با این مضمون شد که این احتمال وجود دارد که دیفای در نهایت خود را به نابودی می‌کشاند. با این وجود احتمال اینکه گرفتاری‌های اتریوم به نفع دیگران تمام شود، بیشتر است. به عنوان مثال زنجیره هوشمند بایننس به عنوان گزینه جایگزینی برای ییلد فارمرها روی کار آمد و با تسلط بر شبکه از دپ‌ها دیفای جدیدی مانند BurgerSwap سود برد.

منبع: Cointelegraph

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید